zaterdag 28 maart 2015

rikketikeketik, regendruppels die hoor (en maak) ik

Wat een weer, wat een weer...
al kan door de plassen stampen ook héél leuk zijn, vandaag word ik toch naar binnen getrokken om alle gezelligheid daar van stal te halen. En dat is dus knutselen, tekenen, snoezelhoekje maken om naar de sprookjes van de Efteling te luisteren, én masseer-tijd.
Een regenmassage heeft haar altijd succes. De oudste (bijna 6) komt het meeste tot rust als ik een cd'tje met regengeluiden opzet, het licht dim, (nep)kaarslichtje aan, en dan zachtjes regenduppels imiteer met mijn vingertoppen. Zonder woorden.  Daarna blijft ze verder soezen onder een dekentje, luisteren naar de rest van de muziek. Bij mijn bijna-vierjarige dochter mag het nog wat speelser. Dus komen de liedjes en de versjes naar boven. Ik zing zelf vaak het liedje "rikketikketikketik, regendruppels die maak ik, op je hoofd en overal, jij staat in een waterval". Hierbij tokkel ik eerst met mijn vingers, en daarna strijk ik met twee handen van hoofd naar tenen (de waterval). Ik varieer al eens met neus, oren, buik,...  Of het liedje "ik hoor regendruppels, heel veel regendruppels. Pak maar gauw je paraplu, regendruppeltjes hoor ik nu". Dan tokkel ik ook weer, en de paraplu imiteer ik door mijn handen op het hoofd te houden. Beide liedjes zijn van Margré Van Gestel, van de albums "Zing en doe maar mee".
Maar de klassiekers doen natuurlijk ook hun werk. "het regent, het regent, de pannekes..." of "onder moeders paraplu". Bij de laatste kan je het stampen van klompjes imiteren bijvoorbeeld.  Of wie liever een versje verkiest:
Foei, wat een weer bromde de beer.
Ik blijf thuis, piepte de muis.
De vos zei: regen… daar kan ik wel tegen!
‘T is om te huilen, krasten de uilen.
En dan die wind… zei ‘t eekhoornskind.
‘T is bar en slecht, tikte de specht.
Maar… de haas, die guit, ging doodgewoon uit!
Hij nam een blad en legde dat over zijn oren en werd niet nat! 
 
Je kan dan berenstappen, muizenstappen, vleugels, het springen van een eekhoorn,... imiteren. De vos laat ik altijd sluipen (strijken met je hand).  En bij de haas leg ik m'n handen op de oren.

Zulke massageliedjes en versjes zijn echt leuk om te doen. Vaak geldt wel dat je dit met regelmaat moet herhalen, dan gaan de kindjes het ook kennen en herkennen en vragen ze er zelf naar. In het begin is wat aftasten wat je kind leuk vindt en wat niet. Nooit forceren, een hele korte massage is ook prima!

zondag 1 maart 2015

een wenssteen

Het was een succes als aandenken aan een indianen-avontuur, bij de kleuteryoga.
Ik gebruikte gewone stenen uit de tuin, we hebben eens zakken vol aangekocht om hier en daar borders te vullen...
Met een zwarte stift tekende ik figuren, om daarna met een (vet) potlood in te kleuren.
Voor de kleuters gebruikte ik eenvoudige en herkenbare figuren: een vlinder, een regenboog, een lieveheersbeestje, een hartje, ...



Op Pinterest vond ik heel mooie exemplaren die grotere kinderen zelf zouden kunnen maken.
(zie foto hieronder met de kleurrijke mandala's)

Als bewaarzakje kwamen de ecru katoenenzakjes die ik al lang bijeenspaarde - ze zitten bij de wasnoten waarmee ik probeer op een zo ecologisch mogelijk manier te wassen. Met textielstift zijn ze makkelijk te decoreren. In grote exemplaren, die ik dan wel zelf naaide met de naaimachine, zijn zulke effen zakjes trouwens heel leuk als knutselwerkje- mijn dochter maakte er bijvoorbeeld persoonlijke uitdeelzakjes mee voor haar verjaardagsfeestje- maar dit dan weer terzijde.
Ik heb er zelf eigenlijk ook best plezier aan beleefd, aan het decoreren van al die stenen en zakjes. Heel meditatief eigenlijk... eerst de steen bekijken, de vorm je laten inspireren, ...
Het wordt hier zeker nog eens een knutsel-projectje met de kids!