zondag 1 januari 2017

lastminute hapjes

Een lastminute nieuwjaarsfeestje bij ons thuis. Gelukkig zijn er dan altijd bladerdeeg en appeltjes in huis; waar de oudste dochter dan zelfstandig appelflapjes mee kan maken sinds ze dit een keertje in de klas deden. En gelukkig ben je dan net de dag van tevoren bij het oudjaarzingen -in zeer koude omstandigheden dit jaar- ergens binnengevraagd waar je deze lekkere dadel-balletjes hebt gegeten.
Nootjes, rozijntjes, kokosboter hebben we hier altijd in huis. Voorraad dadels wordt hier ook wekelijks aangevuld omdat ze dat hier echt heel graag eten en dat meteen een gezond extraatje is voor in de brooddoos. Geraspte kokos hadden we ook nog: check check check.
Gedroogde abrikozen, cranberry's,... zou ook nog gewerkt hebben als toevoeging maar dat hadden we dus niet.

Eerst de noten (ik gebruikte cashews, amandelnoten en pecannoten) fijn malen in de keukenmachine. Dan de dadels, rozijnen, ... toevoegen en weer goed fijnmixen. Een lepeltje kokosboter erbij, en dan gerapste kokos (hoe nog wat apart voor de afwerking!). De hoeveelheden deed ik wat lukraak; bedoeling is wel dat je op het einde een kleverige pasta krijgt. Als het mengsel te korrelig blijft en niet goed rolt, beetje dadels extra.

Dit alles trouwens met hulp van een ijverige kleuter! Behalve dadels ontpitten was het andere grote werk immers enkel alles in de keukenmachine doen :)
Van het "deeg" rolde ik dan telkens een balletje. De kleuter rolde dit balletje door een bordje met geraspte kokos. Een fijn werkje om zo samen aan de keukentafel te doen!
Het bordje was trouwens heel snel leeg dus missie geslaagd.
Ze zijn echt lekker, ik denk dat ik morgen al een nieuwe lading maak :)

zaterdag 17 december 2016

kerst in huis / kerstmassage

Kerst valt hier niet buiten te houden. Al mijn kinderen zijn enorm fan van "het gezellig maken" met veel kleine lichtjes. En alle grote lichten uit. Wat meteen verklaart waarom de gordijnen hier in deze periode maar gesloten dan open zijn. Zelf ben ik het daar niet altijd mee eens, maar tegen het enthousiasme / gezeur van 3 kids kan ik niet tegenop :)
Een kerststal hebben we eigenlijk niet in huis. Of in elk geval geen die na driekoningen terug de doos ingaat tot het volgende jaar. Aan creativiteit ontbreekt het hier niet om zelf een kerststal samen te stellen. Ik moet dat ook niet suggereren, elk jaar komt dat weer vanzelf. De school zorgt natuurlijk voor een beetje inspiratie. Deze keer startte het doordat de middelste dochter 1 kaarsje in het midden zette en daar een kringetje van kaarsjes omheen maakte; en dit bestempelde als "dat is Jezus in het midden". Ze ging er dan ook een stalletje bijzetten, daar lenen de stapelhuisjes van Grimm's zich prima toe. Toen wou de oudste dochter plots ook met dat materiaal een kersttafereel maken. Na een iets minder vredig verlopend tafereel besloten ze dan uiteindelijk om samen te werken en kon de jongste dochter ook haar ding doen door enthousiast mee op en af te lopen om spulletjes aan te dragen. Een jezus, een maria, een jozef, werden dit keer gevonden in de grote voorraad playmobil. Zelfs de oudere edities waar papa nog als kind meespeelde, leverden nog herders (eigenlijk ridders), paarden, een kameel op. Schapen en ezels hebben we toevallig niet, maar een geitje en een kameel kunnen ook prima in een stal! De houten regenboog werd er  nog bijgehaald, de koningen zijn meteen ook al van de partij. En dan natuurlijk alle kaarsjes aan  en de lichten uit- wat zijn die nep-kaarsjes toch een geweldige uitvinding voor mijn kroost! Creativiteit ten top hier dus, rest nu de vraag of de kerststal zo blijft staan de komende weken of dat er nog aanvullingen komen :)

De kerststemming zorgt ook voor een ander slapengaanritueel dan de weken ervoor. Toen was het al "zachtjes gaan de paardevoetjes" wat de klok sloeg. Nu gebeurt het massage-moment bij het liedje "o denneboom". Even kort, even simpel, even mooi. Bij de tekst "o denneboom, o denneboom, wat zijn uw takken wondermooi". teken ik met vlakke handen een denkbeeldige denneboom op de rug of buik, door schuin aflopende lijnen te imiteren. De benen zijn de stam, op het einde van de zin neem ik de voeten goed vast. Wordt nog een keertje herhaald. Dan volgt "ik heb je laatst in 't bos zien staan, toen had je nog geen .... *..... aan". Het * kan ingevuld worden door lichtjes, kerstballetjes, sterretjes, slingers, ... Bij het eerste deel van de zin maak ik een lange strijkbeweging over de rug/buik, wacht even om het verrassingseffect te laten werken, en imiteer dan het *: lichtjes door met vingertoppen te "twinkelen", sterretjes door sterretjes te tekenen, slingers door krullen, etc. Na een aantal keer kennen kinderen dit en kunnen ze zelf het * invullen.

Fijne kerstdagen!